ΘΕΑΤΡΙΚΕΣ ΒΡΑΔΙΕΣ - Greek Theatrical Evenings

Βασίλης Κανάκης - Αγαμέμνων, Θάνος Κωτσόπουλος -Πολυμήστορας, Κατίνα Παξινού -Εκάβη

Βρισκόμαστε στη θρακική Χερσόνησο, τη χώρα του βασιλιά Πολυμήστορα. Οι Έλληνες, επιστρέφοντας μετά την κατάκτηση της Τροίας, άραξαν εδώ με τις Τρωαδίτισσες σκλάβες τους, έτοιμοι να κάνουν και πάλι πανιά. Εμφανίζεται και προλογίζει το είδωλο του Πολύδωρου, του μικρότερου γιου της Εκάβης, που γι' ασφάλεια τον είχε στείλει ο Πρίαμος στο φίλο του Πολυμήστορα. Αυτός όμως, μόλις έπεσε η Τροία, σκότωσε άσπλαχνα το νεαρό φιλοξενούμενό του, για να του αρπάξει τους θησαυρούς που είχε μαζί του. Το πτώμα του θα το βρούνε στ' ακρογιάλι. Στην αλαφιασμένη από σκοτεινά προαισθήματα Εκάβη, ο χορός -αιχμάλωτες γυναίκες της Τροίας- αναγγέλλει πως οι Έλληνες αποφάσισαν να θυσιάσουν την κόρη της, Πολυξένη, στον τάφο του Αχιλλέα. Σε λίγο φτάνει ο Οδυσσέας για να την οδηγήσει στη θυσία. Ακολουθεί ο γνωστός ευριπίδειος αγώνας λόγων ανάμεσα σ' αυτόν και την Εκάβη. Του υπενθυμίζει μια παλιά του υποχρέωση, όταν κάποτε μες την Τροία του έσωσε την ζωή. Εκείνος είναι πρόθυμος να ελευθερώσει την ίδια, αλλά δεν μπορεί να σώσει την κόρη της. Η Εκάβη προσπαθεί να πείσει την Πολυξένη να τον παρακαλέσει για τη ζωή της. Η Πολυξένη αρνείται κι ακολουθεί μ' αξιοπρέπεια τον Οδυσσέα στο θάνατο. Μετά το στάσιμο, έρχεται ο Ταλθύβιος που εξιστορεί με θαυμασμό και συμπάθεια, το ηρωικό τέλος της Πολυξένης. Η Εκάβη στέλνει μια σκλάβα να φέρει νερό απ' τη θάλασσα, για να λούσει τη σφαγμένη κόρη της. Η σκλάβα γυρίζει φέρνοντας το ξεβρασμένο κουφάρι του Πολύδωρου. Η δύστυχη μάνα του καταλαβαίνει αμέσως ποιος είναι ο φονιάς και η ως τότε παθητική οδύνη της μετατρέπεται σε απελπισμένη πανουργία. Καλεί τον Αγαμέμνονα και τον παρακαλεί να μην ανακατευτεί στην τιμωρία που σχεδιάζει για τον άπιστο και προδότη Πολυμήστορα. Ο Αγαμέμνονας, ύστερα από πολιτικούς δισταγμούς, συγκατανεύει. Ο βάρβαρος Θρακιώτης έρχεται σε λίγο με τους δυο μικρούς του γιούς, παρασύρεται μέσα στην σκηνή της Εκάβης, όπου αυτή και οι συναιχμάλωτες Τρωαδίτισσες τον τυφλώνουν, σκοτώνοντας και τα παιδιά του. Στις γοερές κραυγές του φτάνει ο Αγαμέμνονας και παρίσταται ως κριτής στη διαμάχη των δύο. Έχουμε πάλι αγώνα λόγων ανάμεσα στην Εκάβη και το βάρβαρο βασιλιά. Ο Αγαμέμνονας κρίνει πως η Εκάβη έπραξε δίκαια. Ο Πολυμήστορας, με προφητική έκσταση, προμαντεύει το φόνο της Κασσάνδρας και του Ατρείδη και τη μεταμόρφωση της Εκάβης σε φριχτή σκύλα. Η τραγωδία τελειώνει με την ετοιμασία των Ελλήνων να ξεκινήσουν, αφού άρχισε να φυσάει ούριος άνεμος.
Εισαγωγή στην «Εκάβη» του Ευριπίδη

ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ Μινωτής Αλέξης, ΜΟΥΣΙΚΗ Παλάντιος Μενέλαος, ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ Μελαχροινός Απόστολος,

παίζουν οι ηθοποιοί: Διαμαντίδου Δέσπω, Αλεξανδράκης Αλέκος, Ζαφειρίου Ελένη,Κανάκης Βασίλης, Χρονοπούλου Μαίρη, Παξινού Κατίνα, Συνοδινού Αννα, Μουστάκα Αθανασία,
Καπιτσινέα Πίτσα, Παναγιώτου Κάκια, Αποστολίδης Γιάννης, Μινωτής Αλέξης, Κωτσόπουλος Θάνος, Κόντου Πόπη.

Βυζαντινό δράμα του Διονύσιου Ρώμα, με την εξαιρετική ερμηνεία της Κατίνας Παξινού στο ρόλο της Ζωής Πορφυρογέννητης.

Μύθος του έργου είναι οι αλλεπάλληλοι γάμοι της Αυτοκράτειρας του Βυζαντίου Ζωής στα 1000μ.Χ., με σκοπό τη σωτηρία του θρόνου των Μακεδόνων βασιλέων.

Μεταδόθηκε για πρώτη φορά στις 5/6/1960, από την εκπομπή Η Ώρα της Ελληνικής Σκηνής. Η μουσική σύνθεση και διεύθυνση ορχήστρας είναι του Γιώργου Καζάσογλου.

Παίζουν: Κατίνα Παξινού, Στέφανος Ληναίος, Νίτσα Ζαφειρίου, Πίτσα Καπιτσινέα, Θεόδωρος Έξαρχος, Γιάννης Αποστολίδης, Γρηγόρης Βαφειάς, Κάκκια Παναγιώτου, Μιχαήλ Σακελλάριος, Θάνος Γραμμένος, Κάκια Αντωνοπούλου, Λάμπρος Κοτσίρης, Φοίβος Ταξιάρχης, Νίκος Τζόγιας, Γιώργος Πλούτης
Σκηνοθεσία: Μήτσος Λυγίζος

Με το Δημήτρη Χορν για τη συμπλήρωση 10 χρόνων από το θάνατό του (16/1/1998)
Παίζουν: Δημήτρης Χορν, Βάσω Μανωλίδου, Γιάννης Αποστολίδης, Ελένη Ζαφειρίου, Άννα Ραυτοπούλου, Λούλα Ιωαννίδου, Κική Ρέππα, Γιώργος Λευτεριώτης

Αφηγητής: ο Μήτσος Λυγίζος

Σκηνοθεσία: Μήτσος Λυγίζος

Υπόθεση:
Παίζουν: Νίκος Χατζίσκος, Γιάννης Αποστολίδης, Γκίκας Μπινιάρης, Θάνος Κωτσόπουλος, Φοίβος Ταξιάρχης, Στέλιος Βόκοβιτς, Ελένη Ζαφειρίου
Σκηνοθεσία: Μήτσος Λυγίζος

Η τραγωδία Ἱκέτιδες (1073 στίχοι), το λυρικότερο έργο του Αισχύλου, εξιστορεί την ικεσία των Δαναΐδων και του πατέρα τους προς την πόλη του Άργους, για να αποφύγουν τον αιμομικτικό γάμο με τους γιούς του Αιγύπτου. Αποτελεί ύμνο στη δημοκρατία και την αξιοπρέπεια της γυναίκας. Είναι το πρώτο μέρος τριλογίας ακολουθούμενο από τις τραγωδίες «Αιγύπτιοι» και «Δαναΐδες» και από το σατυρικό δράμα «Αμυμώνη». Στο παρελθόν, λόγω της απλότητας των στίχων και της σπουδαιότητας που είχε σε αυτήν ο πολυμελής χορός, πιθανολογούνταν ότι ήταν η παλαιότερη τραγωδία που έγραψε ο Αισχύλος (περί το 490πΧ), σύμφωνα με ένα παπυρικό απόσπασμα όμως, παραστάθηκε το 463 πΧ ή κατά άλλους το 464 πΧ (Πηγή: Βικιπαίδεια)

Παίζουν: Ελένη Ζαφειρίου, Κάκια Παναγιώτου, Πίτσα Καπιτσινέα, Ελένη Ξανθάκη, Έλλη Βοζικιάδου, Βέρα Δεληγιάννη, Όλγα Τουρνάκη, Μαρία Μοσχολιού, Ολυμπία Παπαδούκα, Ελένη Ρήγα, Γιάννης Αποστολίδης, Θάνος Κωτσόπουλος, Νίκος Χατζίσκος
Σκηνοθεσία: Μήτσος Λυγίζος