Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Βαλαβανίδης. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Βαλαβανίδης. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Τρίτη 7 Σεπτεμβρίου 2010
ΜΕΤΑ ΤΟ ΧΟΡΟ του ΛΕΟΝΤΟΣ ΤΟΛΣΤΟΙ
Στο διήγημά του «Μετά το χορό,» (После бала) ο κεντρικός του ήρωας ο Ιβάν Βασίλιεβιτς, πίσω από τον οποίο βρίσκεται ο συγγραφέας, συζητώντας με κάποιους συνομιλητές του, οι τελευταίοι θα υποστηρίξουν ότι το περιβάλλον είναι αυτό που φθείρει κι ο άνθρωπος είναι ανίκανος να καταλάβει τι είναι καλό και τι κακό. Στην ίδια αυτή συζήτηση οι ίδιοι αυτοί συνομιλητές του θα υποστηρίξουν μετά επιτάσεως ότι για την τελειοποίηση του ανθρώπου απαραίτητη και αναγκαία συνθήκη είναι η αλλαγή των κοινωνικών συνθηκών, ο δε Τολστόι, με το στόμα του πολύπαθου ήρωά του θα ισχυριστεί ότι όλα εξαρτώνται από την τύχη, από την περίσταση.
Αφηγείται λοιπόν, σ΄ αυτό το εξαιρετικό διήγημα πώς ο ήρωας του σε μια μεστή βραδιά, ανάμεσα στις καντρίλιες, τα βαλς, τις πόλκες και τις μαζούρκες να διαδέχονται η μία την άλλη, ερωτεύεται τη νεαρή και όμορφη Βάρενκα, κόρη ενός συνταγματάρχη. Ο έρωτας του προς την χαριτωμένη Βαρένκα θα εκφραστεί με «ένα αίσθημα ενθουσιασμού» για τον πατέρα της. Η βεγγέρα θα τελειώσει και ο Ιβάν Βασίλιεβιτς θα επιστρέψει πανευτυχής στο σπίτι του. Ο έρωτάς του όμως προς την αγαπημένη του δε θα τον αφήσει να κοιμηθεί.
Νωρίς το πρωί λοιπόν κατευθύνεται προς τις παρυφές της κωμόπολης. Μέσα σε λίγα λεπτά ο αποκρουστικός ήχος μιας «άσχημης διαπεραστικής μελωδίας» θα συνοδευτεί από τη θέα ενός αποσπάσματος στρατιωτών που χτυπά ανελέητα έναν λιποτάκτη Τάταρο, ημίγυμνο, κατηγορούμενο για απόδραση. Ο Τάταρος σε κάθε χτύπημα θα εκλιπαρεί: «Αδέρφια, ευσπλαχνιστείτε». Πίσω από τη πομπή των στρατιωτών ο ήρωάς μας θα διακρίνει τον πατέρα της αγαπημένης του, ο οποίος κάποια στιγμή ανικανοποίητος από τα χτυπήματα των στρατιωτών αναλαμβάνει να τους διδάξει πώς να χτυπούνε. Ο ήρωάς μας δεν πιστεύει στα μάτια του. Εν τούτοις, καταβάλει προσπάθεια να καταλάβει ό, τι αυτό που γινόταν με πεποίθηση και παραδοχή από τους άλλους θα ήταν κάτι που αυτός δε γνώριζε. Η προσπάθεια του όμως έπεσε στο κενό. Από εκείνο το περιστατικό η αγάπη του για την βελούδινη Βαρένκα θα φθίνει. Κι όχι μόνο αυτό. Το περιστατικό θα οδηγήσει τον Ιβάν Βασίλιεβιτς στο να μη καταταχτεί ποτέ στο στρατό. Και τελειώνει την αφήγηση ο ήρωας – ο Τολστόι- μ’ αυτά τα λόγια: «Να, λοιπόν, τι μπορεί να συμβεί και τι να αλλάξει και να κατευθύνει όλη τη ζωή ενός ανθρώπου.»
Πρώτη εκπομπή: 5 Ιανουαρίου 1978
Επαναληπτικές εκπομπές: 20 Απριλίου 1994, 3 Απριλίου 1996
Χρονόπουλος Διαγόρας, ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ, Γαζουλέα Πόλα, ΜΟΥΣΙΚΗ ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ
Ιατρίδη Ιουλία, ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ
Παίζουν οι ηθοποιοί: Αλεξανδράκη Αλίκη, Τσάγκας Χρήστος, Βαλαβανίδης Χρήστος, Φέρτης Γιάννης, Γεραλή Αννα, Μορίδης Θόδωρος, Κώνστα Ντίνα, Τσιάνος Κώστας
Αφηγείται λοιπόν, σ΄ αυτό το εξαιρετικό διήγημα πώς ο ήρωας του σε μια μεστή βραδιά, ανάμεσα στις καντρίλιες, τα βαλς, τις πόλκες και τις μαζούρκες να διαδέχονται η μία την άλλη, ερωτεύεται τη νεαρή και όμορφη Βάρενκα, κόρη ενός συνταγματάρχη. Ο έρωτας του προς την χαριτωμένη Βαρένκα θα εκφραστεί με «ένα αίσθημα ενθουσιασμού» για τον πατέρα της. Η βεγγέρα θα τελειώσει και ο Ιβάν Βασίλιεβιτς θα επιστρέψει πανευτυχής στο σπίτι του. Ο έρωτάς του όμως προς την αγαπημένη του δε θα τον αφήσει να κοιμηθεί.
Νωρίς το πρωί λοιπόν κατευθύνεται προς τις παρυφές της κωμόπολης. Μέσα σε λίγα λεπτά ο αποκρουστικός ήχος μιας «άσχημης διαπεραστικής μελωδίας» θα συνοδευτεί από τη θέα ενός αποσπάσματος στρατιωτών που χτυπά ανελέητα έναν λιποτάκτη Τάταρο, ημίγυμνο, κατηγορούμενο για απόδραση. Ο Τάταρος σε κάθε χτύπημα θα εκλιπαρεί: «Αδέρφια, ευσπλαχνιστείτε». Πίσω από τη πομπή των στρατιωτών ο ήρωάς μας θα διακρίνει τον πατέρα της αγαπημένης του, ο οποίος κάποια στιγμή ανικανοποίητος από τα χτυπήματα των στρατιωτών αναλαμβάνει να τους διδάξει πώς να χτυπούνε. Ο ήρωάς μας δεν πιστεύει στα μάτια του. Εν τούτοις, καταβάλει προσπάθεια να καταλάβει ό, τι αυτό που γινόταν με πεποίθηση και παραδοχή από τους άλλους θα ήταν κάτι που αυτός δε γνώριζε. Η προσπάθεια του όμως έπεσε στο κενό. Από εκείνο το περιστατικό η αγάπη του για την βελούδινη Βαρένκα θα φθίνει. Κι όχι μόνο αυτό. Το περιστατικό θα οδηγήσει τον Ιβάν Βασίλιεβιτς στο να μη καταταχτεί ποτέ στο στρατό. Και τελειώνει την αφήγηση ο ήρωας – ο Τολστόι- μ’ αυτά τα λόγια: «Να, λοιπόν, τι μπορεί να συμβεί και τι να αλλάξει και να κατευθύνει όλη τη ζωή ενός ανθρώπου.»
Πρώτη εκπομπή: 5 Ιανουαρίου 1978
Επαναληπτικές εκπομπές: 20 Απριλίου 1994, 3 Απριλίου 1996
Χρονόπουλος Διαγόρας, ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ, Γαζουλέα Πόλα, ΜΟΥΣΙΚΗ ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ
Ιατρίδη Ιουλία, ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ
Παίζουν οι ηθοποιοί: Αλεξανδράκη Αλίκη, Τσάγκας Χρήστος, Βαλαβανίδης Χρήστος, Φέρτης Γιάννης, Γεραλή Αννα, Μορίδης Θόδωρος, Κώνστα Ντίνα, Τσιάνος Κώστας
Δευτέρα 19 Απριλίου 2010
ΦΑΥΣΤΑ ΤΟΥ Μποστ (Μέντης Μποσταντζόγλου )
Ο Μέντης Μποσταντζόγλου μέσα από το έργο του σατιρίζει τόσο τα βαρύγδουπα δράματα, την καθημερινότητα και την πολιτική, όσο και το μέγα γλωσσικό ζήτημα που βασάνισε τους Έλληνες από τον 1ο αιώνα π. Χ. μέχρι και την αρχή της δεκαετίας του 1980 με την κατάργηση του πολυτονικού συστήματος... Ή μήπως ακόμα τους βασανίζει... Το θέμα είναι πως – μέσα από την ιδιόρρυθμή γραφή του – δημιούργησε ένα ξεχωριστό είδος στο Νεοελληνικό θέατρο. Λόγος έμμετρος, λεξιλόγιο που κινείται ανάμεσα στην «λανθασμένη» καθαρεύουσα και την «λαθεμένη» δημοτική και ύφος παράλογο. Σχετικά τώρα με τη «Φαύστα», ο ίδιος ο συγγραφέας κάνει την καλύτερη ανάλυση, προλογίζοντας το πρόγραμμα της πρώτης παράστασης του έργου, το 1965, με πρωταγωνίστρια τη Ντίνα Κώνστα:
«... Στη Φαύστα θέσις δεν υπάρχει. Το έργο γράφτηκε σε στιγμή κεφιού, και ούτε θυμάμαι να με κούρασε, ούτε το θέμα της να με απασχολούσε χρόνια. Τώγραψα το καλοκαίρι του ΄63, φιλοδοξώντας να έχω στο συρτάρι κι ένα έργο που να μην είναι επίκαιρο... Το έργο έχει τας εξής πρωτοτυπίας και προσόντα: 1) με την παρεμβολή 17 τραγουδιών γίνεται μιούζικαλ διάρκειας 2 ωρών, 2) Αφαιρουμένων των τραγουδιών γίνεται μονόπρακτον μίας ώρας, 3) Δια της προσθέσεως 30 – 40 στίχων μεταβάλλεται εις έργον πολιτικόν, και δ) δια της αφαιρέσεως των πολιτικών αιχμών, γίνεται σκηνικό παιχνίδι. Είναι δηλαδή έργον αυξομειούμενον, εις διάρκειαν, κατάλληλον δια όλους τους θιάσους και δια όλας τας σκηνάς, πράγμα που ουδείς συγγραφεύς κατάφερεν εις την παγκόσμιον δραματουργίαν. Αισθάνομαι δε υπερήφανος διότι αυτό που ο Σαίξπηρ και ο Αισχύλος δεν κατόρθωσαν να πραγματοποιήσουν, το εκατόρθωσα εγώ χωρίς να κουρασθώ πολύ. Έτερον δεν έχω να προσθέσω.»
ΥΠΟΘΕΣΗ
Η Φαύστα δεν είναι η Ρωμαία αυτοκράτειρα. Και βέβαια δεν βρισκόμαστε στην Ρώμη. Η Φαύστα, μια ευαίσθητη γυνή, σύζυγος του Γιάννη, χάνει την μονάκριβη κόρη της στη θάλασσα. Θλίβεται και κλαίει γοερά για αυτή την απουσία... Αλλά και για τον θάνατο του Καραϊσκάκη. Ωστόσο, η εμμονή της με τα θαλασσινά την οδηγεί στην ανεύρεση της κόρης της, που σαν τον Ιωνά ξεπηδά από το στομάχι ενός ψαριού χρόνια μετά. Μία ακόμα εξαφάνιση, ένα προξενιό κι ένα ηθικό δίδαγμα. Κι όλα αυτά στην Αθήνα του 1900.
κείμενο NikosPappas
Χρονολογία Ηχογράφησης, 5 Ιανουαρίου 1978
ΤΟ ΜΙΚΡΟ ΘΕΑΤΡΟ ΣΤΟ Β΄
Πρώτη εκπομπή: 16 Φεβρουαρίου 1994
ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ Γιώργος Μεσάλας,ΜΟΥΣΙΚΗ ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ Στέλιος Μακρής
Παίζουν οι ηθοποιοί: Μεσάλας Γιώργος, Βαλαβανίδης Χρήστος, Γιωτόπουλος Μπάμπης, Μαβίλη Αλέκα, Διαβάτη Χρυσούλα, Κυριακού Αννα, Μπλαζουδάκη Βάνα, Τσακίρογλου Νικήτας, Κωστοπούλου Φλώρα.
«... Στη Φαύστα θέσις δεν υπάρχει. Το έργο γράφτηκε σε στιγμή κεφιού, και ούτε θυμάμαι να με κούρασε, ούτε το θέμα της να με απασχολούσε χρόνια. Τώγραψα το καλοκαίρι του ΄63, φιλοδοξώντας να έχω στο συρτάρι κι ένα έργο που να μην είναι επίκαιρο... Το έργο έχει τας εξής πρωτοτυπίας και προσόντα: 1) με την παρεμβολή 17 τραγουδιών γίνεται μιούζικαλ διάρκειας 2 ωρών, 2) Αφαιρουμένων των τραγουδιών γίνεται μονόπρακτον μίας ώρας, 3) Δια της προσθέσεως 30 – 40 στίχων μεταβάλλεται εις έργον πολιτικόν, και δ) δια της αφαιρέσεως των πολιτικών αιχμών, γίνεται σκηνικό παιχνίδι. Είναι δηλαδή έργον αυξομειούμενον, εις διάρκειαν, κατάλληλον δια όλους τους θιάσους και δια όλας τας σκηνάς, πράγμα που ουδείς συγγραφεύς κατάφερεν εις την παγκόσμιον δραματουργίαν. Αισθάνομαι δε υπερήφανος διότι αυτό που ο Σαίξπηρ και ο Αισχύλος δεν κατόρθωσαν να πραγματοποιήσουν, το εκατόρθωσα εγώ χωρίς να κουρασθώ πολύ. Έτερον δεν έχω να προσθέσω.»
ΥΠΟΘΕΣΗ
Η Φαύστα δεν είναι η Ρωμαία αυτοκράτειρα. Και βέβαια δεν βρισκόμαστε στην Ρώμη. Η Φαύστα, μια ευαίσθητη γυνή, σύζυγος του Γιάννη, χάνει την μονάκριβη κόρη της στη θάλασσα. Θλίβεται και κλαίει γοερά για αυτή την απουσία... Αλλά και για τον θάνατο του Καραϊσκάκη. Ωστόσο, η εμμονή της με τα θαλασσινά την οδηγεί στην ανεύρεση της κόρης της, που σαν τον Ιωνά ξεπηδά από το στομάχι ενός ψαριού χρόνια μετά. Μία ακόμα εξαφάνιση, ένα προξενιό κι ένα ηθικό δίδαγμα. Κι όλα αυτά στην Αθήνα του 1900.
κείμενο NikosPappas
Χρονολογία Ηχογράφησης, 5 Ιανουαρίου 1978
ΤΟ ΜΙΚΡΟ ΘΕΑΤΡΟ ΣΤΟ Β΄
Πρώτη εκπομπή: 16 Φεβρουαρίου 1994
ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ Γιώργος Μεσάλας,ΜΟΥΣΙΚΗ ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ Στέλιος Μακρής
Παίζουν οι ηθοποιοί: Μεσάλας Γιώργος, Βαλαβανίδης Χρήστος, Γιωτόπουλος Μπάμπης, Μαβίλη Αλέκα, Διαβάτη Χρυσούλα, Κυριακού Αννα, Μπλαζουδάκη Βάνα, Τσακίρογλου Νικήτας, Κωστοπούλου Φλώρα.
Σάββατο 6 Μαρτίου 2010
Η κόμισσα της φάμπρικας (1986)των Ασημάκη Γιαλαμά & Κώστα Πρετεντέρη
Σπάνιο ραδιοφωνικό θεατρικό έργο των Ασημάκη Γιαλαμά και Κώστα Πρετεντέρη,
η πρώτη μετάδοση του οποίου έγινε στις 28 Δεκεμβρίου 1986.
Παίζουν οι: Βέρα Κρούσκα, Ρένα Βενιέρη, Στέλιος Παύλου, Θάνος Καληώρας, Χρήστος Βαλαβανίδης,Χλόη Λιάσκου, Χρυσούλα Διαβάτη
η πρώτη μετάδοση του οποίου έγινε στις 28 Δεκεμβρίου 1986.
Παίζουν οι: Βέρα Κρούσκα, Ρένα Βενιέρη, Στέλιος Παύλου, Θάνος Καληώρας, Χρήστος Βαλαβανίδης,Χλόη Λιάσκου, Χρυσούλα Διαβάτη
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
