ΘΕΑΤΡΙΚΕΣ ΒΡΑΔΙΕΣ - Greek Theatrical Evenings

Παίζουν: Μαίρη Αρώνη, Ντίνα Κώνστα, Ναταλία Τσαλίκη

Παίζουν: Μαίρη Αρώνη, Κωνσταντίνος Κωνσταντόπουλος

Παίζουν: Μαίρη Αρώνη, Κωνσταντίνος Κωνσταντόπουλος, Μιράντα Ζαφειροπούλου

Παίζουν: Μαίρη Αρώνη, Νίκος Χατζίσκος, Θεόδωρος Αρώνης, Γκίκας Μπινιάρης, Λούλα Ιωαννίδου, Σπύρος Ολύμπιος, Γιώργος Μετσόλης, Νάσος Κεδράκας, Νίκος Φιλιππόπουλος
Σκηνοθεσία: Μήτσος Λυγίζος
Μουσική σύνθεση: Μίκης Θεοδωράκης
Ο Γιάννης Φλερύ χορεύει ισπανικούς χορούς

Παίζουν: Μαίρη Αρώνη Δημήτρης Μαλαβέτας
Σκηνοθεσία: Σπύρος Μηλιώνης
Μετάφραση & Ραδιοφωνική Διασκευή: Ιουλία Ιατρίδη

Το έργο «Σαράντα και...» των Σακελλάριου - Γιαννακόπουλου είναι το θεατρικό στο οποίο βασίστηκε η γνωστή σε όλους ταινία «Μια τρελή τρελή σαραντάρα» όπου πρωταγωνίστησε η Ρένα Βλαχοπούλου. Για την ακρίβεια, το έργο παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στο θέατρο Ακροπολ από την Αρώνη το 1960. Το έργο είχε τεράστια επιτυχία κι έτσι μεταφέρθηκε στον κινηματογράφο με τη Βλαχοπούλου. Εδώ πρεπει να σημειωθεί κι μία σύμπτωση: Οι δύο γυναίκες πολλές φορές μοιράστηκαν τους ίδιους ρόλους. Πολύ συχνά οι θεατρικές επιτυχίες της Αρώνη γίνονταν κινηματογραφικές με την Βλαχοπούλου, όπως το «Φωνάζει ο κλέφτης» του Ψαθά. Καθώς η Μαίρη Αρώνη δεν έκανε πολύ συχνά κινηματογράφο, παρέδιδε τους ρόλους της στην άλλη μεγάλη κωμικό μας. Πάντως, για την ιστορία, τον ρόλο της Πάστα - Φλώρας στην ταινία «Μια τρελή - τρελή οικογένεια» τον πρότειναν πρώτα στην Βλαχοπούλου, κι αφού αυτή αρνήθηκε τον πήρε η Αρώνη... Και έμεινε αξέχαστη!

ΥΠΟΘΕΣΗ

Η Τζένη είναι μια χήρα κοντά στα σαράντα. Καθώς ανήκει στην μεαγλοαστική τάξη, τα δύο αδέρφια της θέλουν να την παντρέψουν και πάλι με τον Τζώρτζη, ένα μεγαλοβιομήχανο, αλλά και μεγάλο σε ηλικία, ώστε να συνεταιριστούν κι επαγγελματικά. Ωστόσο η Τζένη αρνείται να πάρει τον βαρύκοο και ηλικιωμένο Τζώρτζη, αφού ο έρωτας της έχει χτυπήσει για πρώτη φορά τη πόρτα. Είναι βλέπετε ερωτευμένη με έναν γοητευτικό βιολιστή... Κι ας είναι σαράντα και... Ε, και τι έγινε;

κείμενο NikosPappas


Παίζουν: Μαίρη Αρώνη, Γιάννης Γκιωνάκης, Γιώργος Μοσχίδης κ.α.
Σκηνοθεσία: Μανώλης Μαυρομάτης

Η Πινακοθήκη των ηλιθίων είναι από τα πρώτα θεατρικά που έγραψε ο Νίκος Τσιφόρος. Το πρώτο ανέβασμα του έργου έγινε το 1944, από τον θίασο Χορν - Αρώνη, στο θέατρο Ακροπόλ. Η παράσταση είχε τεράστια επιτυχία και έτσι ακολούθησε αυτή η ηχογράφηση. Για δεύτερη φορά παρουσιάστηκε το 1955 από τον θίασο Νικηφοράκη - Χατζίσκου, με κάποιες μικρές αλλαγές στο κείμενο.
Έκτοτε έχει ανέβει πολλές φορές από ερασιτεχνικούς αλλά κι επαγγελματικούς θιάσους, καθώς και ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ.
Η δομή του θεατρικού είναι αρκετά ιδιαίτερη, καθώς ο... αφηγητής μας ενημερώνει πως δεν θα πρακολουθήσουμε μία θεατρική παράσταση, αλλά ένα πείραμα. Στο κείμενο υπάρχει έντονο το γνωστό καυστικό χιούμορ του δημιουργού, κι ομολογουμένως δίνει την αίσθηση πως έχει γραφτεί από κάποιον ευρωπαίο συγγραφέα (καθώς, αρκετές φορές θυμίζει μπουλβάρ ή γαλλική φάρσα) κι όχι από τον δικό μας Νίκο Τσιφόρο. Με κάποιες φραστικές μετατροπές το κείμενο μπορεί ακόμα και σήμερα να παρουσιαστεί και να δίνει αυτή τη ζωντάνια που έδινε 60 και πλέον χρόνια πριν.

ΥΠΟΘΕΣΗ

Ο Αντρέ είναι ένας αιώνιος φοιτητής που κατοικεί στο Παρίσι και που εκτός από μαθήματα, χρωστάει πολλά ποσά στους δανειστές του. Η Αλίντα είναι μια ισπανίδα νέα κοπέλα, ελευθέρων ηθών, που ζει μαζί με τον προαγωγό της στη Σεβίλλη. Όλα θα αλλάξουν στη ζωή της όταν θα λάβει ένα γράμμα που θα την ενημερώνει πως είναι η μοναδική κληρονόμος του Ιωσία Τέριγκτον, ενός άγνωστου σε αυτή ανθρώπου, που της αφήνει το ποσό των 2.000.000 λιρών. Ταυτόχρονα όμως, το ίδiο ακριβώς γράμμα λαμβάνει και ο Αντρέ. Έτσι λοιπόν, οι δύο νέοι ξεκινούν από διαφορετικές κατευθυνσεις για να κληρονομήσουν την τεράστια περιουσία. Συναντιούνται στο καράβι, ερωτεύουνται και δημιουργούν δεσμό, ως τη στιγμή που θα μάθουν πως είναι επί της ουσίας αντίπαλοι, καθώς διεκδικούν την ίδια περιουσία...

κείμενο NikosPappas




Παίζουν: Μαίρη Αρώνη, Δημήτρης Χορν
Ραδιοσκηνοθεσία: Ίων Νταϊφάς