ΘΕΑΤΡΙΚΕΣ ΒΡΑΔΙΕΣ - Greek Theatrical Evenings

Βασίλης Κανάκης - Αγαμέμνων, Θάνος Κωτσόπουλος -Πολυμήστορας, Κατίνα Παξινού -Εκάβη

Βρισκόμαστε στη θρακική Χερσόνησο, τη χώρα του βασιλιά Πολυμήστορα. Οι Έλληνες, επιστρέφοντας μετά την κατάκτηση της Τροίας, άραξαν εδώ με τις Τρωαδίτισσες σκλάβες τους, έτοιμοι να κάνουν και πάλι πανιά. Εμφανίζεται και προλογίζει το είδωλο του Πολύδωρου, του μικρότερου γιου της Εκάβης, που γι' ασφάλεια τον είχε στείλει ο Πρίαμος στο φίλο του Πολυμήστορα. Αυτός όμως, μόλις έπεσε η Τροία, σκότωσε άσπλαχνα το νεαρό φιλοξενούμενό του, για να του αρπάξει τους θησαυρούς που είχε μαζί του. Το πτώμα του θα το βρούνε στ' ακρογιάλι. Στην αλαφιασμένη από σκοτεινά προαισθήματα Εκάβη, ο χορός -αιχμάλωτες γυναίκες της Τροίας- αναγγέλλει πως οι Έλληνες αποφάσισαν να θυσιάσουν την κόρη της, Πολυξένη, στον τάφο του Αχιλλέα. Σε λίγο φτάνει ο Οδυσσέας για να την οδηγήσει στη θυσία. Ακολουθεί ο γνωστός ευριπίδειος αγώνας λόγων ανάμεσα σ' αυτόν και την Εκάβη. Του υπενθυμίζει μια παλιά του υποχρέωση, όταν κάποτε μες την Τροία του έσωσε την ζωή. Εκείνος είναι πρόθυμος να ελευθερώσει την ίδια, αλλά δεν μπορεί να σώσει την κόρη της. Η Εκάβη προσπαθεί να πείσει την Πολυξένη να τον παρακαλέσει για τη ζωή της. Η Πολυξένη αρνείται κι ακολουθεί μ' αξιοπρέπεια τον Οδυσσέα στο θάνατο. Μετά το στάσιμο, έρχεται ο Ταλθύβιος που εξιστορεί με θαυμασμό και συμπάθεια, το ηρωικό τέλος της Πολυξένης. Η Εκάβη στέλνει μια σκλάβα να φέρει νερό απ' τη θάλασσα, για να λούσει τη σφαγμένη κόρη της. Η σκλάβα γυρίζει φέρνοντας το ξεβρασμένο κουφάρι του Πολύδωρου. Η δύστυχη μάνα του καταλαβαίνει αμέσως ποιος είναι ο φονιάς και η ως τότε παθητική οδύνη της μετατρέπεται σε απελπισμένη πανουργία. Καλεί τον Αγαμέμνονα και τον παρακαλεί να μην ανακατευτεί στην τιμωρία που σχεδιάζει για τον άπιστο και προδότη Πολυμήστορα. Ο Αγαμέμνονας, ύστερα από πολιτικούς δισταγμούς, συγκατανεύει. Ο βάρβαρος Θρακιώτης έρχεται σε λίγο με τους δυο μικρούς του γιούς, παρασύρεται μέσα στην σκηνή της Εκάβης, όπου αυτή και οι συναιχμάλωτες Τρωαδίτισσες τον τυφλώνουν, σκοτώνοντας και τα παιδιά του. Στις γοερές κραυγές του φτάνει ο Αγαμέμνονας και παρίσταται ως κριτής στη διαμάχη των δύο. Έχουμε πάλι αγώνα λόγων ανάμεσα στην Εκάβη και το βάρβαρο βασιλιά. Ο Αγαμέμνονας κρίνει πως η Εκάβη έπραξε δίκαια. Ο Πολυμήστορας, με προφητική έκσταση, προμαντεύει το φόνο της Κασσάνδρας και του Ατρείδη και τη μεταμόρφωση της Εκάβης σε φριχτή σκύλα. Η τραγωδία τελειώνει με την ετοιμασία των Ελλήνων να ξεκινήσουν, αφού άρχισε να φυσάει ούριος άνεμος.
Εισαγωγή στην «Εκάβη» του Ευριπίδη

ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ Μινωτής Αλέξης, ΜΟΥΣΙΚΗ Παλάντιος Μενέλαος, ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ Μελαχροινός Απόστολος,

παίζουν οι ηθοποιοί: Διαμαντίδου Δέσπω, Αλεξανδράκης Αλέκος, Ζαφειρίου Ελένη,Κανάκης Βασίλης, Χρονοπούλου Μαίρη, Παξινού Κατίνα, Συνοδινού Αννα, Μουστάκα Αθανασία,
Καπιτσινέα Πίτσα, Παναγιώτου Κάκια, Αποστολίδης Γιάννης, Μινωτής Αλέξης, Κωτσόπουλος Θάνος, Κόντου Πόπη.

Χρονολογία Ηχογράφησης, 5 Σεπτεμβρίου 1977
Πρώτη εκπομπή: 20 Ιανουαρίου 1978
Επαναληπτικές εκπομπές: 3 Φεβρουαρίου 1978, 24 Νοεμβρίου 1991, 28 Σεπτεμβρίου 1997
ΣΥΓΓΡΑΦΗ Σάμουελ Μπέκετ,
ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ Γιώργος Μεσάλας, ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ Αλέξης Μινωτής, ΠΑΡΑΓΩΓΗ Βίκη Μουνδρέα,
ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ Κωστής Σκαλιώρας,
Αλέξης Μινωτής,Ιάκωβος Ψαρράς,Μαργαρίτα Λαμπρινού, Νικήτας Τσακίρογλου

Το «Ηφαίστειο» είναι ένα ιστορικό δράμα. Ο συγγραφέας παίρνει τη θεματολογία του από τα γεγονότα της πολιορκίας του Αρκαδίου από τους Τούρκους, το 1866, δημιουργώντας ένα ηρωικό έπος στην μνήμη των αγωνιστών για την ένωση της Κρήτης με την υπόλοιπη Ελλάδα. Σημαντική θέση σε αυτά τα γεγονότα, και βέβαια και στο έργο μας, έχει η Χαρίκλεια Δασκαλάκη, η γνωστή οπλαρχηγός Δασκαλάκαινα, που με το θάρρος της έδωσε δύναμη στους συμπατριώτες της. Για την ιστορία, 9 Νοεμβρίου του 1866, αργά το απόγευμα παίχτηκε η τελευταία πράξη του δράματος, με το ολοκαύτωμα της Μονής. Ο Κωστής Γιαμπουδάκης ή κατ' άλλους ο Εμμανουήλ Σκουλάς ανατίναξε την μπαρουταποθήκη, υπερασπιζόμενος το «ελευθερία ή θάνατος», σκορπίζοντας το θάνατο, όχι μόνο στους χριστιανούς, αλλά και στους εισβολείς. Αμέσως μετά, οι Τούρκοι όρμησαν και κατέσφαξαν όσους είχαν διασωθεί, ενώ έκαψαν τον ναό και λεηλάτησαν τα ιερά κειμήλια. Από τους Έλληνες που βρίσκονταν στη Μονή, μόνο 3 ή 4 κατόρθωσαν να διαφύγουν, ενώ περίπου 100 πιάστηκαν αιχμάλωτοι. Μεταξύ αυτών και ο Δημακόπουλος, που εκτελέστηκε λίγο αργότερα, και η Χαρίκλεια Δασκαλάκη. Ο ηγούμενος της Μονής Αρκαδίου Γαβριήλ Μαρινάκης είχε σκοτωθεί πριν από την ανατίναξη της μπαρουταποθήκης. Οι νεκροί και τραυματίες του Μουσταφά ανήλθαν σε 1.500 ή σε 3.000, σύμφωνα με κάποιους υπολογισμούς. Το Ολοκαύτωμα του Αρκαδίου, όπως είχε συμβεί με την καταστροφή των Ψαρών και την Έξοδο του Μεσολογγίου, συγκίνησε όλο τον δυτικό κόσμο κι ένα νέο κύμα φιλελληνισμού δημιουργήθηκε στην Ευρώπη.

ΥΠΟΘΕΣΗ

Το έργο ξεκινά από τη στιγμή που ο Μουσταφά Ναϊλί Πασάς προτρέπει τους Έλληνες, η οποίοι έχουν κλειστεί στη Μονή, να παραδοθούν. Οι Έλληνες αρνούνται, παρά τις πιέσεις και τους εκβιασμούς που δέχονται. Από εκείνη τη στιγμή κι έπειτα αρχίζει ο χρόνος να μετρά αντίστροφα…

κείμενο NikosPappas

ΤΟ ΞΕΚΙΝΗΜΑ ΤΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗΣ ΤΟΥ 1821 ΣΤΗ ΚΡΗΤΗ

Παίζουν: Αλέξης Μινωτής, Κατίνα Παξινού, Θόδωρος Μορίδης, Νίκος Τζόγιας, Γκίκας Μπινιάρης, Άγγελος Γιαννούλης, Βασίλης Παπανίκας, Κώστας Κοκκάρης, Θεόδωρος Σαρρής, Νίκος Δενδρινός, Δημήτρης Δαμαλάς, Θεόδωρος Συριώτης, Σπύρος Ολύμπιος, Θάνος Λειβαδίτης, Νόρα Κατσέλη, Φωτεινή Μανέτα
Σκηνοθεσία: Λάμπρος Κωστόπουλος

Σπάνια Αποσπάσματα (1961)
"Εκάβη" του Ευριπίδη, "Οιδίπους τύραννος" του Σοφοκλή, "Πέρσες" του Αισχύλου, "Ηλέκτρα" του Σοφοκλή

Πρόκειται για εξαιρετική ηχογράφηση με αποσπάσματα από τις τραγωδίες του Ευριπίδη, του Αισχύλου και του Σοφοκλή, που είχαν κυκλοφορήσει σε δίσκο το 1961 στη Νέα Υόρκη, από το κέντρο Σέιλς Κορπορέισον, με τη θαυμάσια ερμηνεία των δύο κορυφαίων ηθοποιών του θεάτρου μας, της Κατίνας Παξινού και του Αλέξη Μινωτή. Το έργο μεταδόθηκε πρώτη φορά στις 30/7/1961, από την εκπομπή Το Θέατρο της Κυριακής, στα συνδετικά μέρη ακούγεται η εκφωνήτρια του Ε.Ι.Ρ. Διδώ Πετροπούλου

Παίζουν : Κατίνα Παξινού και Αλέξης Μινωτής
Στα συνδετικά μέρη ακούγεται η εκφωνήτρια του Ε.Ι.Ρ. Διδώ Πετροπούλου