Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Καζαντζάκης. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Καζαντζάκης. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Δευτέρα 15 Μαρτίου 2010
Κούρος (1960) του Νίκου Καζαντζάκη
8:47 μ.μ. | Αναρτήθηκε από
nik

Κούρος ή Θησέας
Υπόθεση (πηγή)
Έξω από την πόρτα του Λαβύρινθου, ο Θησέας περιμένει τη στιγμή να αναμετρηθεί με το θρυλικό Μινώταυρο, ενώ παράλληλα αναλογίζεται πώς ξέφυγε από τα τεχνάσματα των Μινωιτών, που προσπαθούσαν να τον απομακρύνουν από το σκοπό του. Η Αριάδνη του στέλνει μήνυμα, ομολογώντας του τον έρωτά της και του ζητά να συναντηθούν τα μεσάνυχτα, αλλά εκείνος απαντά αρνητικά.
Η κοπέλα, απτόητη, πηγαίνει και τον βρίσκει επί τόπου, πιστεύοντας ότι η άρνησή του οφείλεται σε ένα είδος ερωτικού παιχνιδιού. Όσο κι αν ο Θησέας της δηλώνει προσβλητικά ότι αδιαφορεί γι' αυτήν, επιμένει και του υπόσχεται ότι θα τον βοηθήσει να κατακτήσει την Κρήτη και θα τον ακολουθήσει στην Αθήνα· επιπλέον, του ομολογεί ότι πράγματι την έστειλε ο Μίνωας για να τον αποπλανήσει.
Ο Μίνωας δεν αργεί να εμφανιστεί· η στάση του δείχνει ότι είναι συμφιλιωμένος με την ιδέα του τέλους και της καταστροφής. Αντιμετωπίζει τον Θησέα φιλικά, τον συμβουλεύει για τη συνάντησή του με το Μινώταυρο και του δίνει την ευχή του, ενώ η Αριάδνη τον οδηγεί στο Λαβύρινθο. Σύντομα, η γη σείεται από την πάλη· λίγο αργότερα, ο Θησέας βγαίνει μαζί με την Αριάδνη και δίνει το σύνθημα της αναχώρησης.
Η βασιλοπούλα πιστεύει ότι ο Θησέας νίκησε, όμως εκείνος μιλά αινιγματικά για την εμπειρία του. Αποκρούει ξανά τις ερωτικές της προσφορές και της λέει ότι ήρθε η ώρα να χωρίσουν. Ο Μίνωας επιστρέφει, αυτή τη φορά χωρίς τα διακριτικά της βασι-λικής του εξουσίας. Ζητά να μάθει τι συνέβη και η Αριάδνη του περιγράφει τις σκηνές, λέγοντας ότι όταν στο τέλος προσπάθησε να απομακρύνει τον Θησέα, είδε δυο ψηλούς ξανθούς νέους να κοιτούν αμίλητοι τη θάλασσα.
Ο Μίνωας αποκαλεί τον Θησέα «βασιλόπουλο της Κρήτης», και του ζητά να πάρει μαζί του την Αριάδνη, χωρίς αποτέλεσμα. Η Αριάδνη παρακινεί τον πατέρα της να σκοτώσει τον ξένο, όταν όμως ο Μίνωας καλεί τους φρουρούς, γκρεμίζεται η πόρτα του Λαβύρινθου και προβάλλει ο Μινώταυρος με τη μορφή Κούρου. Ο Μίνωας τον αναγνωρίζει ως τον Λυτρωτή που λυτρώθηκε από τη μορφή του Ταύρου, αποχαιρετά την κόρη του και πεθαίνει, ενώ ο Θησέας φεύγει μαζί με τον Κούρο.
Πληροφορίες για τη συγγραφή
Η πρώτη γραφή της τραγωδίας γίνεται το 1949 στην Αντίμπ. Τον Δεκέμβριο του ίδιου χρόνου, ο Καζαντζάκης τη μεταφράζει στα γαλλικά. Το 1951 την επεξεργάζεται εκ νέου.
Παίζουν: Άννα Συνοδινού, Θάνος Κωτσόπουλος, Λυκούργος Καλλέργης, Νίκος Παπακωνσταντίνου, Πόπη Παπαδάκη, Καίτη Χρονοπούλου, Δημήτρης Χόπτηρης, Δημήτρης Κούκης
Σκηνοθεσία: Νίκος Γκάτσος
Υπόθεση (πηγή)
Έξω από την πόρτα του Λαβύρινθου, ο Θησέας περιμένει τη στιγμή να αναμετρηθεί με το θρυλικό Μινώταυρο, ενώ παράλληλα αναλογίζεται πώς ξέφυγε από τα τεχνάσματα των Μινωιτών, που προσπαθούσαν να τον απομακρύνουν από το σκοπό του. Η Αριάδνη του στέλνει μήνυμα, ομολογώντας του τον έρωτά της και του ζητά να συναντηθούν τα μεσάνυχτα, αλλά εκείνος απαντά αρνητικά.
Η κοπέλα, απτόητη, πηγαίνει και τον βρίσκει επί τόπου, πιστεύοντας ότι η άρνησή του οφείλεται σε ένα είδος ερωτικού παιχνιδιού. Όσο κι αν ο Θησέας της δηλώνει προσβλητικά ότι αδιαφορεί γι' αυτήν, επιμένει και του υπόσχεται ότι θα τον βοηθήσει να κατακτήσει την Κρήτη και θα τον ακολουθήσει στην Αθήνα· επιπλέον, του ομολογεί ότι πράγματι την έστειλε ο Μίνωας για να τον αποπλανήσει.
Ο Μίνωας δεν αργεί να εμφανιστεί· η στάση του δείχνει ότι είναι συμφιλιωμένος με την ιδέα του τέλους και της καταστροφής. Αντιμετωπίζει τον Θησέα φιλικά, τον συμβουλεύει για τη συνάντησή του με το Μινώταυρο και του δίνει την ευχή του, ενώ η Αριάδνη τον οδηγεί στο Λαβύρινθο. Σύντομα, η γη σείεται από την πάλη· λίγο αργότερα, ο Θησέας βγαίνει μαζί με την Αριάδνη και δίνει το σύνθημα της αναχώρησης.
Η βασιλοπούλα πιστεύει ότι ο Θησέας νίκησε, όμως εκείνος μιλά αινιγματικά για την εμπειρία του. Αποκρούει ξανά τις ερωτικές της προσφορές και της λέει ότι ήρθε η ώρα να χωρίσουν. Ο Μίνωας επιστρέφει, αυτή τη φορά χωρίς τα διακριτικά της βασι-λικής του εξουσίας. Ζητά να μάθει τι συνέβη και η Αριάδνη του περιγράφει τις σκηνές, λέγοντας ότι όταν στο τέλος προσπάθησε να απομακρύνει τον Θησέα, είδε δυο ψηλούς ξανθούς νέους να κοιτούν αμίλητοι τη θάλασσα.
Ο Μίνωας αποκαλεί τον Θησέα «βασιλόπουλο της Κρήτης», και του ζητά να πάρει μαζί του την Αριάδνη, χωρίς αποτέλεσμα. Η Αριάδνη παρακινεί τον πατέρα της να σκοτώσει τον ξένο, όταν όμως ο Μίνωας καλεί τους φρουρούς, γκρεμίζεται η πόρτα του Λαβύρινθου και προβάλλει ο Μινώταυρος με τη μορφή Κούρου. Ο Μίνωας τον αναγνωρίζει ως τον Λυτρωτή που λυτρώθηκε από τη μορφή του Ταύρου, αποχαιρετά την κόρη του και πεθαίνει, ενώ ο Θησέας φεύγει μαζί με τον Κούρο.
Πληροφορίες για τη συγγραφή
Η πρώτη γραφή της τραγωδίας γίνεται το 1949 στην Αντίμπ. Τον Δεκέμβριο του ίδιου χρόνου, ο Καζαντζάκης τη μεταφράζει στα γαλλικά. Το 1951 την επεξεργάζεται εκ νέου.
Παίζουν: Άννα Συνοδινού, Θάνος Κωτσόπουλος, Λυκούργος Καλλέργης, Νίκος Παπακωνσταντίνου, Πόπη Παπαδάκη, Καίτη Χρονοπούλου, Δημήτρης Χόπτηρης, Δημήτρης Κούκης
Σκηνοθεσία: Νίκος Γκάτσος
Ετικέτες
Καζαντζάκης,
Καλλέργης,
Κούκης,
Κωτσόπουλος,
Παπαδάκη,
Παπακωνσταντίνου,
Συνοδινού,
Χόπτηρης,
Χρονοπούλου
|
0
σχόλια
Καποδίστριας (1960) του Νίκου Καζαντζάκη
8:17 μ.μ. | Αναρτήθηκε από
nik
Υπόθεση (πηγή)
Γνωρίζοντας ότι πρόκειται να δολοφονηθεί, ο Καποδίστριας πληροφορείται ότι οι Μανιάτες έχουν εξεγερθεί εναντίον του και ζητούν την αποφυλάκιση του Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη. Λίγο αργότερα, τον επισκέπτεται ο Μακρυγιάννης, που είχε λάβει μια περίεργη προειδοποίηση ότι ο Κυβερνήτης κινδυνεύει κι έσπευσε να τον προστατεύσει. Τον συμβουλεύει να ελευθερώσει τον Πετρόμπεη, να συγχωρέσει την εξέγερση της Ύδρας και να προχωρήσει σε αναδασμό της γης. Ο Καποδίστριας είναι ανένδοτος στο θέμα της Ύδρας, αλλά φαίνεται να σκέπτεται τις άλλες δύο προτάσεις.
Μετά την αναχώρηση του Μακρυγιάννη, ο Κυβερνήτης εξομολογείται στον Παπαγιώργη, ένα Μανιάτη ιερέα, που τον αντιμετωπίζει εχθρικά και αρνείται να τον μεταλάβει αν δεν ελευθερωθεί ο Πετρόμπεης. Προς το τέλος της συνάντησης, έρχεται ο Κολοκοτρώνης και ειδοποιεί για τη συνωμοσία και την ανάμειξη του Παπαγιώργη. Παρακινεί τον Καποδίστρια να συλλάβει τους Μαυρομιχάληδες, που έχουν ορκιστεί να τον σκοτώσουν, όμως ο Κυβερνήτης διαφωνεί και ανακοινώνει ότι θα στείλει ρωσικά πλοία για να υποτάξει την Ύδρα.
Ο επόμενος επισκέπτης είναι ο Γιωργάκης Μαυρομιχάλης, ένας από τους επίδοξους δολοφόνους. Παραπονιέται ότι ο Κυβερνήτης έχει εγκαταλείψει το μεγάλο όραμα για την απελευθέρωση της Πόλης. Εκείνος του εξηγεί ότι προέχει η επίλυση των πρακτικών προβλημάτων, χωρίς όμως να τον πείθει.
Λίγο αργότερα, το πλήθος συγκεντρώνεται στην αυλή του Κυβερνείου, διαδηλώνει ενανίον του Καποδίστρια και ζητά Σύνταγμα. Ο Γκίκας διαφωνεί έντονα με τον Μακρυγιάννη και τον τραυματίζει. Εμφανίζεται ο Κυβερνήτης· βλέποντας τον Κωσταντή Μαυρομιχάλη, του λέει ότι θα ελευθερώσει τον Πετρόμπεη, αρκεί να το ζητήσει, εκείνος όμως αδιαφορεί. Οι λεκτικές συγκρούσεις συνεχίζονται, ενώ ο Μακρυγιάννης προσπαθεί να ηρεμήσει τα πνεύματα.
Ο Καποδίστριας αναγγέλλει τον αναδασμό της γης, προκαλώντας τη δυσαρέσκεια του Κολοκοτρώνη, που τον εγκαταλείπει. Εκείνη τη στιγμή, φτάνουν τα νέα για την άφιξη των ρωσικών πλοίων στην Ύδρα. Το πλήθος αναταράζεται ξανά και ο Παπαγιώργης παρακινεί τους Μαυρομιχάληδες να σκοτώσουν τον Κυβερνήτη, ο οποίος έχει ήδη διατάξει την αποφυλάκιση του Πετρόμπεη· παρ' όλα αυτά, τον τραυματίζουν θανά-σιμα, κι εκείνος ξεψυχά στην αγκαλιά του Μακρυγιάννη.
Πληροφορίες για τη συγγραφή
Γράφεται στην Αίγινα το 1944. Το θέμα απασχολούσε τον Καζαντζάκη από το 1939, την εποχή που σχεδίαζε τον Ακρίτα. Φαίνεται πως έναυσμα για τη συγγραφή, του έ-δωσε το έργο του Γ. Θεοτοκά Αντάρα στ' Ανάπλι· μάλιστα, ζήτησε από τον Θεοτοκά· να του στείλει τα Απομνημονεύματα του Μακρυγιάννη. Ένα απόσμασμα δημοσιεύτη-κε στην εφημερίδα Η Μάχη, 24.3.1946
Παίζουν: Λυκούργος Καλλέργης, Δημήτρης Καλλιβωκάς, Ανδρέας Φιλιππίδης, Ευάγγελος Πρωτοπαππάς, Κώστας Μπάκας, Λάμπρος Κοτσίρης, Καρούσος, Γιώργος Πλούτης, Αντώνης Ξενάκης, Σπύρος Κωνσταντόπουλος, Κώστας Παπαγεωργίου, Αλέκα Παΐζη, Πόπη Παπαδάκη, Πόπη Κόντου, Νίκος Παπακωνσταντίνου
Σκηνοθεσία: Κώστας Κροντηράς
Γνωρίζοντας ότι πρόκειται να δολοφονηθεί, ο Καποδίστριας πληροφορείται ότι οι Μανιάτες έχουν εξεγερθεί εναντίον του και ζητούν την αποφυλάκιση του Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη. Λίγο αργότερα, τον επισκέπτεται ο Μακρυγιάννης, που είχε λάβει μια περίεργη προειδοποίηση ότι ο Κυβερνήτης κινδυνεύει κι έσπευσε να τον προστατεύσει. Τον συμβουλεύει να ελευθερώσει τον Πετρόμπεη, να συγχωρέσει την εξέγερση της Ύδρας και να προχωρήσει σε αναδασμό της γης. Ο Καποδίστριας είναι ανένδοτος στο θέμα της Ύδρας, αλλά φαίνεται να σκέπτεται τις άλλες δύο προτάσεις.
Μετά την αναχώρηση του Μακρυγιάννη, ο Κυβερνήτης εξομολογείται στον Παπαγιώργη, ένα Μανιάτη ιερέα, που τον αντιμετωπίζει εχθρικά και αρνείται να τον μεταλάβει αν δεν ελευθερωθεί ο Πετρόμπεης. Προς το τέλος της συνάντησης, έρχεται ο Κολοκοτρώνης και ειδοποιεί για τη συνωμοσία και την ανάμειξη του Παπαγιώργη. Παρακινεί τον Καποδίστρια να συλλάβει τους Μαυρομιχάληδες, που έχουν ορκιστεί να τον σκοτώσουν, όμως ο Κυβερνήτης διαφωνεί και ανακοινώνει ότι θα στείλει ρωσικά πλοία για να υποτάξει την Ύδρα.
Ο επόμενος επισκέπτης είναι ο Γιωργάκης Μαυρομιχάλης, ένας από τους επίδοξους δολοφόνους. Παραπονιέται ότι ο Κυβερνήτης έχει εγκαταλείψει το μεγάλο όραμα για την απελευθέρωση της Πόλης. Εκείνος του εξηγεί ότι προέχει η επίλυση των πρακτικών προβλημάτων, χωρίς όμως να τον πείθει.
Λίγο αργότερα, το πλήθος συγκεντρώνεται στην αυλή του Κυβερνείου, διαδηλώνει ενανίον του Καποδίστρια και ζητά Σύνταγμα. Ο Γκίκας διαφωνεί έντονα με τον Μακρυγιάννη και τον τραυματίζει. Εμφανίζεται ο Κυβερνήτης· βλέποντας τον Κωσταντή Μαυρομιχάλη, του λέει ότι θα ελευθερώσει τον Πετρόμπεη, αρκεί να το ζητήσει, εκείνος όμως αδιαφορεί. Οι λεκτικές συγκρούσεις συνεχίζονται, ενώ ο Μακρυγιάννης προσπαθεί να ηρεμήσει τα πνεύματα.
Ο Καποδίστριας αναγγέλλει τον αναδασμό της γης, προκαλώντας τη δυσαρέσκεια του Κολοκοτρώνη, που τον εγκαταλείπει. Εκείνη τη στιγμή, φτάνουν τα νέα για την άφιξη των ρωσικών πλοίων στην Ύδρα. Το πλήθος αναταράζεται ξανά και ο Παπαγιώργης παρακινεί τους Μαυρομιχάληδες να σκοτώσουν τον Κυβερνήτη, ο οποίος έχει ήδη διατάξει την αποφυλάκιση του Πετρόμπεη· παρ' όλα αυτά, τον τραυματίζουν θανά-σιμα, κι εκείνος ξεψυχά στην αγκαλιά του Μακρυγιάννη.
Πληροφορίες για τη συγγραφή
Γράφεται στην Αίγινα το 1944. Το θέμα απασχολούσε τον Καζαντζάκη από το 1939, την εποχή που σχεδίαζε τον Ακρίτα. Φαίνεται πως έναυσμα για τη συγγραφή, του έ-δωσε το έργο του Γ. Θεοτοκά Αντάρα στ' Ανάπλι· μάλιστα, ζήτησε από τον Θεοτοκά· να του στείλει τα Απομνημονεύματα του Μακρυγιάννη. Ένα απόσμασμα δημοσιεύτη-κε στην εφημερίδα Η Μάχη, 24.3.1946
Παίζουν: Λυκούργος Καλλέργης, Δημήτρης Καλλιβωκάς, Ανδρέας Φιλιππίδης, Ευάγγελος Πρωτοπαππάς, Κώστας Μπάκας, Λάμπρος Κοτσίρης, Καρούσος, Γιώργος Πλούτης, Αντώνης Ξενάκης, Σπύρος Κωνσταντόπουλος, Κώστας Παπαγεωργίου, Αλέκα Παΐζη, Πόπη Παπαδάκη, Πόπη Κόντου, Νίκος Παπακωνσταντίνου
Σκηνοθεσία: Κώστας Κροντηράς
Ετικέτες
Καζαντζάκης,
Καλλέργης,
Καλλιβωκάς,
Μπάκας,
Παΐζη,
Παπακωνσταντίνου,
Πλούτης,
Πρωτοπαππάς,
Φιλιππίδης
|
0
σχόλια
Σάββατο 6 Μαρτίου 2010
Η μέλισσα (1957) του Νίκου Καζαντζάκη
10:47 μ.μ. | Αναρτήθηκε από
nik
Υπόθεση
Πληροφορίες για τη συγγραφή
Ο Κύψελος, ο αλαφροΐσκιωτος γιος του τυράννου
της Κορίνθου Περίανδρου, φέρνει τον αδελφό του Λυκόφρονα να δουν το
φάντασμα της Μέλισσας, της νεκρής μητέρας τους. Ο Λυκόφρων δεν βλέπει
τίποτε, αλλά ο Περίανδρος συναντά τη νεκρή, συνομιλεί μαζί της και
καταλαμβάνεται από κρίση οργής. Ο Κύψελος φεύγει και ο Λυκόφρων
ανακοινώνει στον πατέρα τους ότι αναχωρούν για την Επίδαυρο, για ν'
αποχαιρετήσουν τον ετοιμοθάνατο παππού τους. Ο Περίανδρος προσπαθεί να
τον εμποδίσει, χωρίς όμως αποτέλεσμα.
Στην Επίδαυρο, ο Προκλής
πατέρας της Μέλισσας, αποκαλύπτει στον Λυκόφρονα ότι ο Περίανδρος
δολοφόνησε τη μητέρα του και του δίνει το χρυσό μαχαίρι του φόνου.
Επιστρέφοντας στην Κόρινθο, ο Λυκόφρων συγκρούεται με τον πατέρα του και
του δίνει τελετουργικά το μαχαίρι. Ο Περίανδρος καταλαβαίνει ποιος
αποκάλυψε το μυστικό και διατάζει να κάψουν τον Προκλή ζωντανό μέσα στο
παλάτι του.
Στη συνέχεια, καλεί τους άρχοντες και το λαό,
αναγγέλλει τη διεξαγωγή αγώνων για την αποδοχή της διονυσιακής λατρείας
και ονομάζει το Λυκόφρονα συνβασιλέα· ο νέος όμως πετά το στέμμα
καταγής, βγάζει τα βασιλικά του ρούχα και προκαλεί τον πατέρα του να τον
σκοτώσει. Ο τύραννος τον διώχνει απαγορεύοντας στους υπηκόους του ακόμη
και να του μιλήσουν.
Ο Λυκόφρων περιφέρεται στην πόλη
ρακένδυτος, διψώντας για εκδίκηση. Τον συναντά ο Κύψελος και του λέει
ότι ονειρεύτηκε τη Μέλισσα, που του ανέθεσε να πει στον Περίανδρο ότι
κρυώνει. Ο Λυκόφρων τον συμβουλεύει να το κάνει μεταμφιεσμένος σε
φάντασμα της νεκρής. Πράγματι, έτσι γίνεται, όμως ο Περίανδρος
αντιλαμβάνεται τη μεταμφίεση και σκοτώνει το μικρό γιο του. Μετά από μία
ακόμη σύγκρουση με τον Λυκόφρονα, σχεδόν παραφρονεί και αποφασίζει να
θυσιάσει τις αρχόντισσες της πόλης στο μνήμα της γυναίκας του.
Ενώ
οι αρχόντισσες θρηνούν, εμφανίζεται ο Λυκόφρων. Ο Περίανδρος τον
πληροφορεί ότι έχει πάρει δηλητήριο και του ζητά συγχώρεση, αλλά ο νέος
είναι ανυποχώρητος και του λέει σκληρά ότι η Μέλισσα τον μισούσε σε όλη
της ζωή. Έξαλλος ο Περίανδρος τον σκοτώνει με το χρυσό μαχαίρι· ύστερα
ξεψυχά στο παλάτι, που κατά την τελευταία του διαταγή, πυρπολείται από
τους φρουρούς.Πληροφορίες για τη συγγραφή
Γράφεται
το 1937 στην Αίγινα, μετά την περιήγηση του Καζαντζάκη στην
Πελοπόννησο. Το 1948, στο Παρίσι, τη μεταφράζει στα γαλλικά, ελπίζοντας
ότι θα ανέβαινε στο γαλλικό θέατρο. Ο Γάλλος σκηνοθέτης Maurice
Jacquemont έδωσε το κείμενο στον Albert Camus, ο οποίος ενθουσιάστηκε
και συνέστησε στον Jean Louis Barrault να το ανεβάσει· παρά την επιθυμία
του, ο Barrault δεν τα κατάφερε.
Παίζουν: Δημήτρης Παπαμιχαήλ, Άννα Συνοδινού, Λυκούργος Καλλέργης, Ελένη Ζαφειρίου Σκηνοθεσία: Νίκος Γκάτσος
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)